سومین شب از پنجمین جشنواره تئاتر بچه های مسجد کاشان

سومین شب «بچه‌های مسجد»

صحنه‌ای به رنگ دفاع مقدس و یاد شهیدان
سومین شب از پنجمین دوره جشنواره تئاتر «بچه‌های مسجد» با اجرای چهار نمایش و روایت‌هایی از دفاع مقدس، شهدای جنگ تحمیلی و رنج خانواده‌های چشم‌انتظار شهیدان به پایان رسید.
در این شب، چهار نمایش «آخرین خرناسه خشاب» به کارگردانی فاطمه دیدار و قلم شهرام سلطانی، «مجنونه» به کارگردانی حورا بابایی، «الف لام میم» به کارگردانی مهین احمدی و «طولان شب» به کارگردانی میکائیل گرج روی صحنه رفتند.

آخرین خرناسه خشاب
به کارگردانی فاطمه دیدار و قلم شهرام سلطانی
ترکیبی از مونولوگ و فرم نوجوانانه که توسط دختران اجرا شد و قصه یک شهید و پلاک او را روایت کرد؛ اثری که با بهره‌گیری از ظرفیت‌های نمایشی، تصویری متفاوت از شهادت و یاد شهیدان پیش روی تماشاگران قرار داد.

مجنونه
به کارگردانی حورا بابایی
داستان دختری که در یک آسایشگاه بیماران اعصاب و روان بستری است و در جریان نمایش، گذشته‌اش برای مخاطب آشکار می‌شود.
او نامزد جوانی ۱۸ ساله بوده که با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه شده و مفقودالاثر می‌شود. دختر، خاطرات زندگی مشترک و ماجرای ازدواج با همسر شهیدش را بازگو می‌کند و در ذهن خود با او به گفت‌وگو می‌پردازد؛ روایتی از ۱۷ سال انتظار، رنج دوری و عشقی که در نهایت به پیوندی ابدی با یار شهیدش می‌انجامد.

الف لام میم
به کارگردانی مهین احمدی
داستان گروهی از دختران که قصد دارند نمایشی با موضوع تاریخ اسلام اجرا کنند؛ اما در جریان تمرین و اجرای اثر، خود با روایت زندگی زنان در آغاز دوران نبوت پیامبر(ص) و مسئله ازدواج اجباری دختران در جامعه جاهلی مواجه می‌شوند.
روایتی که از دل یک تمرین نمایشی، به بازخوانی بخشی از تاریخ و جایگاه زنان در صدر اسلام می‌رسد.

طولان شب
به کارگردانی میکائیل گرج
چهارمین اجرای این شب، روایتی از یک شهید غواص بود که در دوران هشت سال دفاع مقدس به شهادت می‌رسد.
اما یکی از عاطفی‌ترین لحظات اجرا، جایی رقم خورد که میکائیل گرج در مقام بازیگر، در برابر تصویر واقعی مادر مرحومش دیالوگ گفت؛ صحنه‌ای که روایت شهید را با بخشی از احساسات و تجربه شخصی بازیگر درهم آمیخت و لحظه‌ای ماندگار برای تماشاگران ساخت.
سومین شب به پایان رسید؛
اما قصه شهیدان هنوز بر صحنه ادامه دارد...

قصه‌ای از انتظار، دلتنگی، ایستادگی و عشق؛
روایت مردانی که رفتند و خانواده‌هایی که سال‌ها چشم‌به‌راه ماندند.