ابوالقاسم آقاميری

بیجار — بیجار

در تجلی‌گاه فرهنگ و ادب دیار پربار بیجار گروس، خاک پاک روستای «نگارستان» همواره مهد پرورش سخن‌وران نام‌آور بوده است؛ همان زادگاهِ ادیب و شاعر پرآوازه‌ی دوران قاجار، محمدخان فاضل گروسی که اینک گهواره‌ ظهور طبع روانی دیگر در عصر معاصر شده است. استاد ابوالقاسم آقاميری، فرزند ملاعلی و نواده‌ آخوند ملامحمد آقاميری از همین خاکِ اصیل و از میان خانواده‌ای اهل علم، تقوا و روحانیت گام به عرصه‌ وجود نهاد. ایشان در عنفوان جوانی و در سنین هجده و نوزده سالگی، جرقه‌های شعر و شعور را در جان خود یافت و سرودن آغاز کرد. ریشه‌های عمیق مذهبی و اصالت خانوادگی سبب شد که سروده‌های آیینی و نغمه‌های دلسوخته‌ او خیلی زود بر دلِ اهل محل و تشنگانِ معرفت بنشیند؛ به گونه‌ای که نسخه‌های خطی اشعارش مکرراً به عنوان تحفه‌ای ارزشمند و متبرک به دوستان و شیفتگان مکتب اهل‌بیت (ع) هدیه می‌شد. ️​استاد آقاميری شاعری سه‌زبانه و پرکار است که با تسلطی کم‌نظیر، قلمدادِ احساس و اعتقاد خود را به زبان‌های فارسی، کردی و ترکی در قالب‌های غزل، رباعی، مثنوی و قصیده به رشته‌ تحریر درآورده است. کارنامه‌ ادبی این سخن‌ور غیور، غبطه‌برانگیز و گران‌سنگ است؛ گنجینه‌ای بالغ بر 70 هزار بیت شعر که کثرت و کیفیت آن، نشان از چشمه‌ی جوشان طبع او دارد. با این حال، از این بحرِ بی‌کران، تنها اندکی از اشعار در سال ۱۳۸۱ به زیور طبع آراسته شد و مابقی آثار به دلیل مضایق و مشکلات مالی، کماکان در غربتِ ورق‌های خطی و در انتظار چاپ به سر می‌برند. ️​بخش بزرگی از مجاهدتِ قلمی این شاعر بیجاری، صرفِ به نظم درآوردن متون الهی و روایات معتبر دینی شده است. ایشان با تکیه بر منابع متقن تاریخی و مذهبی همچون قصص‌الانبیاء و کتاب شریف جلاءالعیون، آثار منحصر به‌ فردی را آماده‌ انتشار کرده است؛ منظومه‌های فاخری از دعای کمیل و زیارت عاشورا، روایت حماسی غزوات رسول خدا (ص)، داستان‌های پندآموز قحطی مصر، یحیی پیامبر (ع) و ایوب نبی (ع). این ادیبِ دلسوخته و مکتبی با دلی سرشار از امید به کرم پروردگار و با توسل و توجه خاص به آستان حضرت بقیةالله الاعظم (ارواحنا فداه)، چشم‌انتظار روزی است که این گنجینه‌های مذهبی و ادبی به چاپ رسیده و در دسترس اهل نظر و عاشقان ولایت قرار گیرد. بمنّه و کرمه.